Ins- and outs van een boekhandel

Een boek er in, is een boek er uit

31 maart, 2018
Hoe wij onze boeken lezen? Het simpele antwoord is: vanaf buitenkant cover tot aan achterkant flaptekst. De werkelijkheid is wat gecompliceerder. Zowel John als ik lezen al ons hele leven. Van strips tot echte boeken. Ik vooral romans, literatuur en thrillers en verder alles waar lettertjes op staan. John leest alles wat te maken heeft met persoonlijke ontwikkeling en de zin van ons bestaan.
 

Waar laat je ze?

 
Het moeilijkste van lezen is wat doe je ermee als het boek uit is? Er zijn boeken die je zonder probleem weer doorgeeft maar er zijn er veel meer waar je nog geen afstand van wil doen. Omdat het naslagwerken zijn of het verhaal je bezig houdt en je het nog eens wil lezen. Allemaal geen probleem maar waar laat je ze??
 

Megaopslag

 
Bij ons thuis staan de boeken langs twee lange wanden in grote boekenkasten. Het plankje in het toilet staat bomvol. Op onze vensterbanken liggen de boeken waarin we “bezig” zijn. Naast de bank en de computer liggen ze trouwens ook. Waar anderen een nachtkastje hebben hebben wij twee “Billy’s” staan, de klok strak tussen Jung en Geert Mak.
 

Uitbreiding

 
Toen er een beweging in ons huis ontstond om boeken “achter” de boeken te zetten was de maat vol. “Een boek er in, is een boek er uit , werd het motto. Dat is een tijd goed gegaan tot de innerlijke strijd om een boek weg te doen zo groot werd dat het niet meer houdbaar was. We zijn toen maar begonnen met een boekenwinkel.
 
Dat laatste lijkt een grapje maar is toch gedeeltelijk waar. Vooral John is een grootverbruiker van alle interessante nieuwe uitgaven en kan zijn geluk niet op.
Een te vol huis met boeken komt vaker voor en is de reden dat mensen bij ons langs komen om de boeken te verkopen. Wat doe jij met je oude boeken?

Mensen van licht en steen

31 maart, 2018

Afbeeldingsresultaat voor frans willem verbaasEn dan is het weer tijd voor de Mattheus Passion. In Heusden-Vestin al jaren op witte donderdag-avond en overdag op Goede Vrijdag. Ons kleine stadje is dan vol met mensen die op een haast ingetogen manier rondlopen en genieten van wat komen gaat. Dan volgt er een leegte, met een enkele koper van een kaartje. Is de kerk uit dan stroomt het stadje weer vol en onze boekwinkel ook. Muziek mensen zijn ook lezers en dan ook nog lezers in onze specialiteit: persoonlijjke ontwikkeling en zingeving. In een mum van tijd waren 3, 4 echtparen aan hte snuffelen in onze religie en filosofie boeken.

Frans Willem Verbaas

Dan stapt de dominee binnen. Dezelfde dominee die het boek: Mensen van licht en steen, heeft geschreven. Een roman die zich afspeelt in Heusden ten tijde van de opbouw na de tweede wereldoorog. Wat een prachtig boek, ik blijf lezen en lezen en kan het niet laten er over te vertellen aan potentiele klanten. Frans Willem schrijft mij naar een gedachte toe zonder deze te noemen, ik mag hem zelf bedenken. Het feit dat alles zich afspeelt in Heusden is voor mij al heel bijzonder laat staan voor oudere Heusdenaren. Die moeten zich wel suf piekeren wie als voorbeeld heeft gediend. De schrijfstijl spreekt mij enorm aan en zoals gezegd kan ik het niet laten erover te vertellen. Nu dus ook en algauw staan er wat mensen om Frans Willem heen die om een opdracht vragen voor in het boek. Geen probleem. Wat een heerlijke sfeer in de winkel.

Ook het boek van Geke: Veerkracht over de geschiedenis van de boekhandel/drukkerij/uitgever Veerman, loopt prima en trekt veel belangstelling.  Een geschiedenis waar wij ook een beetje in meedoen omdat wij in het oude pand zitten met onze boekwinkel.

Dat spreekt boekdelen.

31 maart, 2018

Wij zijn er voor om mensen te helpen. Dat is een van de dingen die leuk zijn aan een winkel. Mensen stappen binnen en willen wél of niet iets weten. Nu heb je vragen én antwoorden in alle soorten en maten. Hier een paar voorbeelden:

Een klant stapt binnen en vraagt: “Heeft u kaarten?”. Omdat er buiten en binnen bij elkaar zo'n acht molens met kaarten staan neem ik zomaar aan dat er geen ansichtkaarten worden bedoeld.Toch kan het nu nog allerlei kanten op gaan. Zoekt u fietskaarten? Waterkaarten? Of misschien kaarten met afbeeldingen van Heusden? Nee, speelkaarten!
 
Ik zoek een boek met een groene kaft en iets over dinsdag? Die wist ik niet meteen maar gelukkig hebben we een vraagbaak op internet en die kwam met: Mijn dinsdagen met Morrie. Een veelgehoorde is ook: De titel weet ik niet meer maar het boek was blauw!
 

Heeft u een krant is de meest gehoorde vraag en dat is logisch voor een boekhandel maar we verkopen geen kranten. We leggen het nog één keer uit: In de tijd dat ons winkelpand leeg stond en het er niet naar uitzag dat er nog een boekenwinkel zou komen is Bakkertje Deeg de krant gaan verkopen. Krantje croissantje! Elke dag open en nog vroeg ook! iedereen blij!

John is de man van de inhoud. Een jarenlange passie voor boeken over Persoonlijke Ontwikkeling en Zingeving heeft geresulteerd in het opzetten van boekhandel Zin in Boeken in Heusden-Vesting. Thea is creatief, innovatief en een ondernemer in hart en nieren. Haar passie is de aankleding van de winkel en de presentatie. Samen runnen zij winkel en webshop met heel veel plezier!
 
Dan de vraag over het parkeren in Heusden-Vesting (wel, niet, waar, hoe lang) slaan we hier maar even over.
 
Boekbestellingen? Tuurlijk kan dat, Wij kunnen alles bestellen. Het boek is dan vaak binnen een paar dagen in huis. Wij noemen het de Slow-Express (vernoemd naar onze twee-jarige reis met woonwagen getrokken door twee paarden) . Dus niet zo snel als de bolle blauwe maar aan de andere kant rekenen wij weer geen 2 euro bestelkosten, en ú steunt de lokale boekhandel!

Papier hier!

20 februari, 2018

Papier hier!

Is het u wel eens opgevallen? Die stapel dozen bij onze winkel als de papierwagen langs gaat komen? Denk nou niet dat dit de dozen zijn tussen de vorige ophaaldienst en de ophaaldienst die vandaag gaat komen! Neeeee. De stapel die je ziet is van één weekend! Onze winkel heeft een groot gebrek aan opslagruimte dus is het zaak om verpakkingsmateriaal zo snel mogelijk weg te werken. Nu zou je denken: kun je een hele blog wijden aan het probleem van afvalverwerking? Nou let maar op, gerust!

Eerst dus het papier. Dozen moeten zo klein mogelijk gemaakt worden. Het Centraal Boekenhuis heeft fantastische dozen. Je klapt ze in en je zet ze klem achter een vuilnisbak en je hebt er geen omkijken meer naar.

Met de doos van een kaartenmolen is de uitdaging alweer wat groter. Ik heb al eens geprobeerd hem plat te krijgen door er gewoon op te gaan liggen en er een touw om te wikkelen. Nu probeer ik ze min of meer te vouwen. Daarna plat houden is gewoon een kwestie van veel plakband en touw.

Omdat wij ook 2e hands boeken inkopen van particulieren komt er een verpakkings-stroom bij. De stapels boeken worden nml aangeleverd in tassen, tasjes, dozen en uiteraard bananendozen.
Dan de inhoud van de dozen. Wij hebben een distributiecentrum die gerust één boek verpakt waar er zes in passen. Jawel de rest wordt opgevuld met van die opgeblazen plastic zakken. Plastic afval is sowieso een ramp. We willen graag sorteren maar er is geen ruimte om alles apart te houden. We hebben hier geen container, laat staan dat we die doordeweeks buiten kunnen zetten op tijdstippen dat we er niet zijn. Alles gaat dus mee naar huis om het daar te verwerken. Let op: we hebben het nog steeds over de opbrengst van één week in- en uitgaande goederen.

Dan de materialen voor etalages, aankleding van de winkel en de spullen voor ons keukentje enz enz. Het is steeds weer een kleine volksverhuizing.
De logistiek van het heen en weer brengen van materiaal is ook de moeite waard om te vermelden.Elke zondagmiddag ná het sluiten van de winkel gaat alles in onze auto. Na 2.5 jaar boekenwinkel weet ik precies hoeveel er in mijn opeltje Agila past, precies! Te weinig!

 

Zin in Boeken naar de bahama's

16 september, 2017

Zin in Boeken? Zin in boeken naar de Bahama’s ja!

In onze krant staat een rubriek: “gehoord in….”. Het gaat over gesprekken die je soms opvangt of grappige teksten die je hoort in je nabije omgeving. Nou, die rubriek kunnen wij moeiteloos vullen met alles wat wij hier horen in de boekwinkel. Wees niet ongerust, wij zijn discreet, noemen geen namen en houden intieme details onder de pet, maar sommige dingen zijn té leuk om ze niet te vertellen!


Een jongen van hoogstens 5 á 6 jaar: mag ik dit boek? Mama: dit boek hebben we al gelezen. Jongetje: ja maar toen was ik nog klein.
Man en vrouw stappen binnen. De man duidelijk niet zo geïnteresseerd in boeken als de vrouw. Voor hém wordt het rondhangen, voor háár een feestje van herkenning. Na een tijdje wordt het hem teveel en met een kreun zucht hij: staat er ook een boek tussen: ”hoe hou je de relatie leuk?”
Een man heeft een boekje in zijn hand en probeert het aan de ‘man” te brengen aan zijn vrouw. “Errug leuk boek, en we kunnen het altijd nog weggeven , toch?”


Opmerkingen die we graag doorgeven aan de groothandel: Heeft u een kaart voor mensen die samen 100 jaar worden? Heeft u een kaart voor mensen die een partnerschap aan gaan? Voor een jongen die van basis- naar middelbaar onderwijs gaat? Of een kaart voor iemand die op 57,5 jarige leeftijd met pensioen gaat (gebeurt dat nog?)
Twee meiden voor de toonbank met het geld in hun handen geklemd, in overleg iets uitkiezen en 5 cent tekort komen. Jong geleerd is oud gedaan dus die 5 ct krijgen ze van ons. Jonge lezers moet je in ere houden!


Heeft u boek X? jawel en Y? ook al. Fijn, kom ik later terug als ik meer tijd heb! (Soms wil je niet vinden wat je zoekt want het zoeken is té leuk)
Jullie verkopen toch alleen tweedehands? Nee hoor ook nieuw. Jullie verkopen toch alleen spirituele boeken? Nee hoor ook algemeen. Jullie hebben geen kantoorspullen he? Toch wel! Onze afdeling marketing en profilering moet nog grote stappen maken.


“Ik koop nu niks hoor want ik mag niet meer van mijn vrouw.” (vrouwen krijgen vaak de schuld valt ons op)
“Ik kijk alleen maar even rond hoor”, (want stel dat we op zijn nek gaan zitten) om vervolgens toch een stapel boeken te vatten.
“Wat een heerlijke winkel, precies zoals een boekenwinkel moet zijn”. Ja, dan staan we samen wel even te glunderen!